Nietrzymanie stolca i LARS po operacjach jelita

Czym jest nietrzymanie stolca?

O nietrzymaniu stolca mówimy, gdy gazów lub stolca nie da się niezawodnie utrzymać. Zakres sięga od sporadycznego niekontrolowanego oddawania gazów po mimowolne oddawanie stolca stałego. Wyróżnia się m.in. nietrzymanie naglące, gdy parcie pojawia się tak nagle, że nie można zdążyć do toalety, oraz nietrzymanie bierne, gdy stolec wydostaje się niezauważenie.

Możliwe przyczyny

• uszkodzenia zwieracza, np. podczas porodu
• operacje odbytnicy lub okolicy odbytu
• osłabienie mięśni dna miednicy i zwieracza
• uszkodzenia nerwów, np. w chorobach neurologicznych lub cukrzycy
• zmiany konsystencji stolca, np. przy przewlekłej biegunce

Czym jest LARS?

LARS to skrót od „Low Anterior Resection Syndrome” (zespół niskiej przedniej resekcji odbytnicy). Oznacza dolegliwości, które mogą wystąpić po niskiej przedniej resekcji odbytnicy, czyli operacji, w której usuwa się część odbytnicy, często w ramach leczenia raka odbytnicy. Objawy często pojawiają się po zamknięciu tymczasowej stomii.

Typowe są częste i naglące wypróżnienia, wypróżnianie się w kilku porcjach, mimowolna utrata gazów lub stolca oraz uczucie niepełnego wypróżnienia. Nasilenie jest bardzo różne i może zmieniać się w czasie.

Jakie są możliwości leczenia?

Leczenie zależy od przyczyny i nasilenia i jest ustalane indywidualnie. Możliwe elementy to:

• zmiana diety i regulacja konsystencji stolca
• leki, np. spowalniające pracę jelit
• trening dna miednicy i zwieracza, często wspomagany biofeedbackiem
• elektrostymulacja, zależnie od wyników badań
• irygacja przezodbytnicza
• w wybranych przypadkach metody takie jak neuromodulacja krzyżowa lub zabiegi operacyjne

Artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępuje porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia. W razie dolegliwości prosimy zwrócić się do lekarza.